Quiet Presence

Sakin bir portre de gerilim taşıyabilir. Bu seri yalın bir çevre, yumuşak ışık ve açıklama gerektirmeyen bir duruşla çalışır.

Quiet Presence bir portrenin aslında ne kadar az şeye ihtiyaç duyduğunu araştırır. Büyük jestler yerine duruş, bakış, mesafe ve ışık öne çıkar. Editoryal görüntüyle kişisel portre arasında duran seri, kadrajda bilinçli boşluklar bırakır. Böylece küçük değişimler güç kazanır: dönen bir omuz, kadraj dışına uzanan bakış, kısa bir hareket.